حیا در بازار تهران از 17 شهریور 57 تا 91
اینجا بازار تهران روبروی مسجد امام و در هیاهوی و قیل و قال مردم از عرض خیابان عبور میکنم. روز پنجشنبه مصادف با شب هفدهم شهریور 91 سالروز شهدار 17 شهریور و میدان شهدا (ژاله). حال و هوای آن روزها را در سر میپرورانم و به اطراف و اکناف بازار نگاه می اندازم. جامعه شناسها تغییر را علامت پویایی جوامع اررزیابی میکنند. البته تا چه تغییری باشد و پویشش به کدام سمت و سو؟
مردم با مردم 17 شهریور و میدان ژاله تغییر کرده اند. تیپها، لباسها، گویشها، و خلاصه همه چیز در گردونه تغییر چرخی خورده و برخی هویتشان هم تغییر کرده است. اما برخی نه.
حوالی بازار را رصد میکنم. گوشه به گوشه و خلاصه همه جا رنگ و بوی زندگی میدهد. اما زیر پوست شهر و این زندگی چیزهایی دیگری هم هستند که تغییر کرده اند. همه نگرانی من این بود که غیرت و حیا هم از خط قرمز عبور کند. اما راستی که باورش سخت است.
حتما میپرسید باور چه چیزی؟ قدم زنان به یکی از راسته هایی که سر تاسرش را البسه فروشی ها احاطه کرده اند وارد میشوم.از چندتا مغاره ها ی جلوی راسته که عبور میکنی کم کم حیای نصف و نیمه ای که بر جامعه حاکم است
پیش چشمانت رنگ میبازد. جوانکی تقریبا 20 ساله با ظاهری آراسته تلاش میکند تا خانمی را که چادر هم به سر دارد مجاب کند که جنس فلان لباس زنانه آنهم از لباسهای زیر خوب است. دائم حرافی میکند. گاهی لبخند تلخی هم بر لبانش نقش میبندد. این راسته راسته لباس زیر زنانه است. اما فروشنده ها اغلب مجرد و جوان هستند. جلوی همه مغازه ها تلی از لباسهای مختلف زیر زنانه در انظار عموم به نمایش گذاشته شده و برخی مانکنها هم با این گونه لباسها
خود نمایی میکنند. بروشور های تبلیغی هم که جای خود دارند. برخی را با ماژیک رنگ کرده اند و برخی دیگر جزء لاینفک جاذبه های حجره ها است. سر تا سر راسته پر شده از فرو شندگان جوانی که لباس زیر زنانه را در دست گرفته و به نمایش میگذارند. زنان و دختران هم شاید ناچار و شاید هم نه، از روی عادت به آنها مراجعه میکنند.
شاید این هم یکی از تغییرات و نشانگرهای پویایی جامعه باشد. اما چه چیزی مسئولان برخور با این بی بند و باری را از اینگونه مسائل غافل کرده. الله اعلم.
اما به عنوان یک مسلمان به برخی ریش سفیدهای بازار توصیه میکنم؛ قداست بازار و بازاری و مردانگی و غیرت را حفظ کنند و نگذارند حیا هم از بازار پر بکشد. لااقل برخی از پیر مردها در همین راسته دست به کار شوند، نگذارند حرمت محاسن سفیدشان را با بی حیایی بر باد بدهند. راستی که چقدر با 17 شهریور 57 تغییر کرده ایم.